ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ: ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ, Ο ΜΥΘΟΣ, Ο ΘΡΥΛΟΣ.




Πηγή :Behind The Veil of Deception 

Η μοναδική φυσιογνωμία του Αλέξανδρου, ηρωική, και αποφασισμένη ν' αφήσει το σημάδι της στον κόσμο, κατάφερε να ασκήσει τόσο βαθιά επιρροή στα μέρη από τα οποία πέρασε και στους λαούς τους οποίους κατέκτησε ώστε  2.300 χρόνια μετά ο θρύλος του παραμένει ζωντανός, ακέραιος ή ενσωματωμένος στις  μυθιστορίες τους, ως ακραίο δείγμα θάρρους και σοφίας που ξεπερνάει τα ανθρώπινα και αγγίζει το θείο.  Οι πάμπολλοι θρύλοι που  ακολουθούν τον μόνο όντως Μεγάλο  της Ιστορίας, ξεκινούν από τη γέννηση του..Όσο πολλοί όμως είναι οι θρύλοι τόσα είναι και τα μυστήρια που επισκιάζουν τον Αλέξανδρο.Ερωτήματα όπως που πήγε η ανίατη ασθένεια που είχε όταν ήταν μικρός; πως πέθανε;Πως μπόρεσε ένας νεαρός άνδρας να κατακτήσει όλο τον τότε γνωστό κόσμο;
Ποια η θεϊκή αποστολή που είχε κατά πολλούς; την έφερε τελικά εις πέρας; 
Πολλά  από αυτά για κάποιους θα παραμείνουν ανεξήγητα,αν όμως κάποιος γνωρίζει τα γεγονότα πίσω απ την κουρτίνα τότε μπορείς να συνδέσει τα κομμάτια του παζλ και να καταλάβει το τι συμβαίνει.

 Η Αλήθεια λοιπόν είναι οτι ο Αλέξανδρος πράγματι δεν ήταν εκ του κόσμου τούτου.Ο Αλέξανδρος ήταν το πνεύμα αυτού που αργότερα έμελλε να γίνει ο Πολέμαρχος του Θεού.Το πνεύμα αυτο φυτεύτηκε μέσα του από την ηλικία των 6.Όταν αυτός μπήκε μέσα του η νόσος που είχε χάθηκε.Εδώ να σας παραθέσω το ενα απόσπασμα απο το βιβλίο "Το χειρόγραφο της Βαβυλώνας" όπου ο ίδιος ο Αλέξανδρος σε χειρόγραφό του λίγο πριν το θάνατό του λέει:


..."Φοβάμαι..,πως γλίστρησε στην καρδιά μου αυτή η λέξη..Πως μπόρεσα να την πω...αλλα είμαι μόνος,και αυτο το χειρόγραφο δεν θα φτάσει ποτέ στα χέρια φίλου ή εχθρού..Θα αφήσω αυστηρή εντολή να το κάψουν για να
μην σωθεί ουτε μια αράδα.Αν το κάψω είναι γιατι έχω ανάγκη να ακούσω την φωνή μου που μέχρι τώρα λίγες φορές την άκουσα..ίσως γιατί φοβόμουν..Αν διστάζω να ψελλίσω αυτη τη λέξη δεν διστάζω να την γράφω,αφου είναι μόνο για μένα.Αλίμονο αν το ξέραν οι στρατιές των εχθρών μου..που έτρεμαν και μόνο στο άκουσμα του ονόματός μου,οτι πολυ συχνά φτερούγισε η καρδιά μου απο φόβο,Ότι λύγισαν τα πόδια μου και κοβόταν η ανάσα μου.Δέν φοβόμουν το θάνατο..αυτο όχι πότε,ούτε τους εχθρούς,ΟΠΟΙΟΙ και αν ηταν αυτοί.Οπου και αν στεκόμουν αντιμέτωπος απέναντι τους στην θανάσιμη αναμέτρηση.Τον άλλον που κουβαλούσα μέσα μου φοβόμουν.Εκείνον τον ανεξερεύνητο άλλον που τον συνάντησα για πρώτη φορά στην Πέλλα όταν ήμουν 6 χρονών.Μου άρεσε να μην φοβάμαι και να με φοβούνται οι άλλοι.,αλλα οταν το ξανασκέφτηκε καλύτερα ένιωσα τι σημαίνει πραγματικά φόβος..Να κουβαλάς μέσα σου τον άλλον που δεν είσαι εσυ,που δεν θέλεις να είσαι εσυ,και αυτός να σημαδεύει με τη θέληση και τη δύναμη του τη ζωή και τα έργα σου.Αυτην την αλήθεια δεν την προσέγγισε κανένας απο τους γραφιάδες και τους ιστορικούς που ασχολήθηκαν μαζί μου.Οι καημένοι στάθηκαν μόνο στα εξωτερικά γεγονότα αυτά..που ιστόρησαν οι ιστορικοί..."

Αυτο το χειρόγραφο είναι ένα εκπληκτικό ντοκουμέντο το οποίο κατα σύπτωσιν συμφωνεί απόλυτα με αυτα που λέει ο "γραφικός" κατά κάποιους Λιακόπουλος και συνεχίζουμε να λέμε και εμείς ως εξίσου "γραφικοί".


Ο Αλέξανδρος είχε όμως μία αποστολή που έπρεπε να φέρει εις πέρας.Μια θεϊκή αποστολή που επίσης δεν ήταν του κόσμου τούτου.Μια πολυ δύσκολη αποστολή για κάποιους..ο Αλέξανδρος όμως δεν ήταν κάποιος...Ηταν η μεγαλύτερη στρατηγική και πολεμική ιδιοφυΐα όλων των εποχών και όλλων των κόσμων.Περι το 1.200 π.Χ κάποιες πύλες της Τάκλα Μακάν άνοιξαν και κάποιοι Νεφελιμ(αρκετές χιλιάδες) βγήκαν απ τα Τάρταρα.Τότε ήταν που το σύστημα επέλεξε τον Αλέξανδρο και στο σώμα του οπως είπαμε και πιο πρίν φητεύτηκε το Πνεύμα του "Ταξιδευτή".Αυτού που πολύ αργότερα έμελε να γίνει ο Πολέμαρχος του Θεου.


Μετά τις νίκες εναντίων της Περσικής αυτοκρατορίας ο Αλέξανδρος με τον πιστο σε αυτον στρατό του μπήκε στην έρημο "Εύκολα μπαίνεις αλλα δεν βγαίνεις" δηλαδη Τάκλα Μακάν.Εκει έγιναν σφοδρές μάχες και σφαγές κατα των Νεφελίμ.Iσωπέδωσε την πόλη Αιγίς,κατέσκαψε τα τείχη της Ιαχής,και Τέλος νίκησε στην μάχη της Λευκής Πυραμίδας μετα το τέλος της οποίας Κατεδάφισε το ναό του Βάαλ του Πνευματικού Ηγέτη της Λευκής Αδελφότητας.Όταν κέρδισε και αυτη τη μάχη έκλεισε τους Άνομους Νεφελίμ στα ΄Τάρταρα δια μέσω Χάλκινων πυλών. όπως φαίνεται και στο παρακάτω χειρόγραφο.



Ποια ήταν η σχέση του Μεγαλου Αλέξανδρου με τις πυλες;

Σύμφωνα με την προφητεία του Άγιου Ανδρέα, ο Μέγας Αλέξανδρος εξεστράτευσε στην Ανατολή με αποστολή να κλείσει τις “πύλες” που είχαν ανοίξει, με αποτέλεσμα αρκετοί από τα ρυπαρά έθνη να βγουν στην επιφάνεια. Η προφητεία μας μιλά επομένως για μία θεϊκή αποστολή του Μεγάλου Αλεξάνδρου,ακριβώς αυτο που λέγαμε και πιο πριν. Μόνον από αυτό καταλαβαίνουμε ότι δεν ήταν ούτε κίναιδος, ούτε παιδεραστής, ούτε διεστραμμένος, ούτε κατά συρροήν σφαγέας των λαών, αλλά κατι πολύ παραπανώ απο ένας υπηρέτης του Θεού.
Μας μιλά επίσης ο Άγιος Ανδρέας για “ρυπαρά έθνη, τα βδελυρώτατα πάσης συχασίας και δυσωδίας και διασκορπισθήσονται εν ταις χώραις ταις υπ’ ουρανόν”. Τα ρυπαρά λοιπόν έθνη, δεν ζουν “υπ’ ουρανόν”; Ζουν τώρα δηλαδή υπόγεια; Γιατί τονίζει ο Άγιος Ανδρέας ότι θα διασκορπισθούν στις χώρες κάτω από τον ουρανό;Μετά όταν τα λέμε εμείς είμαστε οι γραφικοί που ακούμε τον "γραφικό" Λιακόπουλο..Αρα και ο Αγιος Ανδρεας ήταν το ίδιο "γραφικός" με εμας..σωστα; 


Ας επιστρέψουμε ομως σε αυτό που λέγαμε πιο πρίν.Τότε λοιπον μετα το κλείσιμο των Νεφελιμ στα Τάρταρα,όλοι νόμιζαν οτι θα γύρνούσαν πίσω να απολαύσυον πλέον τα πλούτη και τους θησαυρούς της Περσικής Αυτοκρατορίας.Ο Αλέξανρος όμως είχε αλλα σχέδια..Ήθελε να περάσει τον Ατλαντικό και να πάει στην Αμερική.Κάτι τέτοιο όμως δεν προβλέποταν στο σχέδιο του Θεου.Ο Αλέξανδρος όμως ήθελε να φτάσει εκεί με κάθε κόστος.Έτσι ετοιμάστηκε μαζι με το στρατευμά του να περάσει τον Βραχμαπούτρα.Την ώρα που πήγαν διασχίσουν τον ποταμό αυτα που περιγράφονται ως "πύρινες ιπτάμενες ασπιδες" απο τους αρχαίους συγγραφείς εμφανίστηκαν απ το πουθενά και πέρναγαν πάνω απ το στράτευμα με πολύ μεγάλη ταχύτητα.Ηταν το σύστημα που απαγόρευε στον Αλέξανδρο να παει παραπέρα,αφου επιστράτευσε ακόμα και την εξωπραγματική για τους ανθρώπους τεχνολογία για να τον κάνει να καταλάβει οτι πρέπει να σταματήσει.Οι στρατιώτες τρομοκρατήθηκαν αφου φοβήθηκαν πως οι οιωνοί δεν ηταν καλοί και οι θεοί τους προειδοποιούσαν να σταματήσουν εκει.



Ό Αλέξανδρος τότε κατάλαβε οτι η αποστολή του δεν ήταν εκ του κόσμου τούτου και είχε είδη ολοκληρωθεί.Μετά ακολουθεί ο γυρισμός και αργότερα ο θάνατος του Μ.Αλεξάνδρου αφού οταν η αποστολή του τελείωσε το πνεύμα του ταξιδευτή τον εγκατέλειψε,επανήλθε η ασθένεια που είχε μικρός και πέθανε.

Στην Ερώτηση λοιπον Ζεί ο Βασιλιάς Αλέξανδρος;
 

Η Απάντηση είναι απλη.

ΖΕΙ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ

Ο ΠΟΛΕΜΑΡΧΟΣ ΓΑΡ ΕΓΓΥΣ!


Πηγή :Behind The Veil of Deception 

atheatignosi

Αν σας άρεσε το θέμα διαδώστε μας με ένα κλικ Ευχαριστούμε για την επίσκεψή σας στο diadrastiko

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου